Sprawdź nasze rozbudowane narzędzie do wyszukiwania.

Szukaj po kategoriach – oszczędzaj swój czas.

Uniwersytet SWPS - Strona główna
Wyobrażenia umysłowe w adolescencji i dorosłości: obiektywne miary okulomotoryczne w kontekście neutralnym i związanym z ryzykiem
Fot. Adobe Stock
naukowo-badawczy
realizowany

Wyobrażenia umysłowe w adolescencji i dorosłościObiektywne miary okulomotoryczne w kontekście neutralnym i związanym z ryzykiem

Joanna Śmieja
kierownik projektu
dr
Joanna Śmieja

psycholożka, analityczka zachowania

wartość projektu: 49 515 PLN
instytucja finansująca: Narodowe Centrum Nauki
dyscyplina: psychologia
jednostka: Wydział Psychologii we Wrocławiu
lokalizacja: Wrocław
okres realizacji: 2026 2027

Projekt, który prowadzi dr Joanna Śmieja, dotyczy wyobrażeń umysłowych u osób nastoletnich i dorosłych. Nie realizuje Celów Zrównoważonego Rozwoju.

konkurs: MINIATURA 10

nr projektu: 2026/10/X/HS6/676761

Założenia projektu

Kiedy wyobrażamy sobie ryzykowną sytuację, „widzimy ją oczami wyobraźni” – zjawisko to jest nazywane wyobrażeniem umysłowym. Jedną z kluczowych cech takich wyobrażeń jest ich wyrazistość – to ona decyduje między innymi o tym, jak silne emocje wywołują nasze wyobrażenia. Dotąd traktowano ją głównie jako cechę indywidualną, sytuującą ludzi na kontinuum od afantazji, czyli całkowitego braku wyobrażeń, po hiperfantazję, w której wyobraźnia dorównuje sile rzeczywistego spostrzegania. Coraz więcej badań sugeruje jednak, że wyrazistość wyobrażeń może zmieniać się z wiekiem, choć wyniki są niejednoznaczne, prawdopodobnie dlatego, że dotąd wyrazistość mierzono głównie metodami samoopisowymi.

W ramach projektu badaczka z Uniwersytetu SWPS sprawdzi, czy wyobrażenia umysłowe są bardziej wyraziste u osób nastoletnich niż u dorosłych, wykorzystując obiektywne miary fizjologiczne. Uzyskane wyniki będą stanowić wprowadzenie do kolejnego projektu badawczego. Będzie on poświęcony roli wyobrażeń umysłowych w większej skłonności osób nastoletnich niż dorosłych do podejmowania ryzyka.

W projekcie finansowanym w ramach MINIATURY chcę wstępnie zweryfikować hipotezę o rozwojowych zmianach wyrazistości, wykorzystując w tym celu obiektywne miary. Mam nadzieję, że pozwoli mi to stworzyć spójne narzędzie pomiarowe, które wykorzystam w kolejnym projekcie badawczym – dotyczącym roli wyobrażeń umysłowych jako jednego z mechanizmów odpowiedzialnych za większą skłonność nastolatków do podejmowania ryzyka.

Joanna Śmieja
Śmieja, Joanna kierowniczka projektu
Etatowy
Tak
Biogram
Nie
Tytuł
dr
Imię i nazwisko
Joanna Śmieja
Miasto
wroclaw
Dyscyplina
psychologia
Stanowisko
adiunkt
Funkcja na Wydziale
{"funkcja-na-wydziale0":{"Funkcja":"","Nazwa w mianowniku":"Wydzia\u0142 Psychologii we Wroc\u0142awiu","Nazwa odmieniona":""}}
Funkcja w Katedrze
{"funkcja-w-katedrze0":{"Funkcja":"","Nazwa w mianowniku":"Katedra Psychologii Ekonomicznej","Nazwa odmieniona":""}}
Specjalizacja
psycholożka, analityczka zachowania
Wydział
Array
FAQ (ogólne)
[]
FAQ (szczegółowe)
[]
Funkcja w Instytucie
[]
Funkcja w Centrum
[]
dr Joanna Śmiejapsycholożka, analityczka zachowania

Metody badawcze

Grupa osób nastoletnich zostanie porównana z grupą dorosłych.

Zamiast pytać uczestniczek i uczestników, jak wyraziste są ich wyobrażenia, badanie wykorzystuje obiektywne, fizjologiczne miary okulomotoryczne (eye tracking):

  • analizę ruchów gałek ocznych podczas wyobrażania sobie wcześniej widzianych obrazów (ang. scanpath reinstatement);
  • pomiar reakcji źrenicy na wyobrażone jasne i ciemne bodźce (tzw. odpowiedź źreniczna na światło).

Metody te zostaną najpierw sprawdzone w kontekście neutralnym, a następnie rozszerzone na sytuacje związane z ryzykiem.

Łącznie w trzech badaniach weźmie udział 280 osób.

Użyteczność wyników

Zwalidowanie obiektywnych wskaźników wyrazistości wyobrażeń umysłowych pozwoli w przyszłości badać, czy młodzież rzeczywiście częściej symuluje w głowie ryzykowne sytuacje niż dorośli, bez polegania wyłącznie na deklaracjach uczestniczek i uczestników badań.

Wyniki posłużą jako podstawa metodologiczna do większego projektu badawczego. Będzie on rozwijać wyobrażeniowy model ryzykownych zachowań osób nastoletnich, który ma istotne potencjalne znaczenie dla podejmowania działań profilaktycznych skierowanych do tej grupy wiekowej.