NeuroConnect 2026

Piątek 25 września

1. 10.00–10.30

   Przemówienie otwierające

2. 10.30–11.15

   Nie chodzi o niegrzeczność

   Jak rozumieć zachowania uczniów neuroatypowych w klasie

   referat, aula

   Zdarza się, że uczeń nie wykonuje poleceń, przeszkadza na lekcji, zapomina o zadaniach, wychodzi lub sprawia wrażenie, jakby nie chciał współpracować. Takie zachowania bywają interpretowane jako brak motywacji, lekceważenie zasad czy celowa niegrzeczność. W praktyce psychologa szkolnego często okazuje się jednak, że kryją się za tym trudności charakterystyczne dla neuroróżnorodności – związane m.in. z ADHD, spektrum autyzmu, przeciążeniem sensorycznym, regulacją emocji czy funkcjami wykonawczymi. Wystąpienie pokaże, jak inaczej spojrzeć na trudne zachowania ucznia – z perspektywy ich możliwych funkcji i przyczyn zamiast wyłącznie przez pryzmat dyscypliny. Prelegentka omówi najczęstsze sytuacje w środowisku szkolnym oraz mechanizmy, które mogą za nimi stać. Otrzymasz praktyczne wskazówki, które wesprą twoją codzienną pracę z uczniami neuroatypowymi. Wystąpienie będzie miało charakter praktyczny. Będzie oparte na doświadczeniach prelegentki jako psychologa w szkole oraz psychoterapeuty pracującego z dziećmi, młodzieżą i ich rodzinami. Będzie zachęcać do zmiany perspektywy: od pytania „co jest nie tak z tym uczniem?” do „czego ten uczeń może potrzebować?”.

   Nicole Nowak-Plewniak
3. 11.20–12.05

   Od sygnału do wsparcia

   Droga dziecka neuroatypowego przez diagnozę i codzienność szkolną

   referat, aula

   Coraz większa świadomość dotycząca neuroróżnorodności sprawia, że nauczyciele, specjaliści i rodzice częściej dostrzegają potrzebę wczesnego rozpoznawania trudności oraz wspierania mocnych stron dzieci i młodzieży neuroatypowych. Jak interpretować pierwsze sygnały? Kiedy kierować dziecko na diagnozę? Jak wykorzystać wyniki diagnozy w praktyce? Prelegentka przedstawi proces wspierania dziecka neuroatypowego – od pierwszych obserwacji, przez diagnozę, aż po wdrażanie skutecznych działań w środowisku szkolnym i rodzinnym. Omówi sygnały mogące wskazywać na potrzebę pogłębionej diagnozy, znaczenie i ograniczenia procesu diagnostycznego oraz sposoby komunikowania rozpoznania dziecku i jego rodzinie. Szczególną uwagę poświęci przekładaniu zaleceń diagnostycznych na codzienną praktykę edukacyjną. Poznasz przykłady działań, które mają na celu wsparcie uczniów, i lepiej zrozumiesz rolę współpracy między szkołą, rodziną i specjalistami w budowaniu spójnego systemu pomocy. W wystąpieniu poruszony zostanie również temat przeciwdziałania stygmatyzacji oraz wzmacniania poczucia kompetencji i dobrostanu uczniów. Zdobędziesz praktyczną wiedzę i poznasz narzędzia, które pozwolą ci skuteczniej wspierać dzieci i młodzież na każdym etapie ich funkcjonowania edukacyjnego i społecznego.

   Karolina Piontek
4. 12.05–12.30

   Przerwa

5. 12.30–13.15

   Wczesne markery motoryczne w spektrum autyzmu jako punkt wyjścia do interdyscyplinarnej interwencji

   referat, aula

   Ocena rozwoju motorycznego niemowląt z grup ryzyka stanowi jedno z największych wyzwań współczesnej neurologii dziecięcej. Referowana praca przedstawia kliniczną użyteczność metody Prechtla (General Movements Assessment – GMA) w identyfikacji wczesnych biomarkerów zaburzeń neurorozwojowych. Autorka zwraca uwagę na potencjał tej metody w optymalizacji procesów neuroplastyczności poprzez wczesną interwencję. Metoda Prechtla jest nieinwazyjnym narzędziem diagnostycznym opartym na jakościowej analizie wzorców ruchowych. Charakteryzuje się wysoką trafnością diagnostyczną: ma czułość 98% w przewidywaniu mózgowego porażenia dziecięcego. Metoda pozwala na ciągłe monitorowanie rozwoju od okresu płodowego, przez fazę noworodkową, aż do końca 5. miesiąca życia. Analiza ruchów globalnych umożliwia wykrycie nieprawidłowości w funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego znacznie wcześniej niż tradycyjne badanie neurologiczne. Ma to kluczowe znaczenie w pierwszych dwóch latach życia – okresie krytycznym dla rozwoju synaptycznego. Występowanie nieprawidłowych ruchów między 9. a 20. tygodniem życia stanowi istotny biomarker wysokiego ryzyka wystąpienia deficytów neurorozwojowych, w tym zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD) i ADHD. Wczesna identyfikacja tych nietypowych wzorców motorycznych pozwala na wdrożenie celowanej stymulacji sensoryczno-poznawczej, zanim utrwalą się nieprawidłowe mechanizmy kompensacyjne. Prelegentka przedstawi rolę wczesnej diagnostyki motorycznej w identyfikacji ryzyka zaburzeń neurorozwojowych oraz uzasadni konieczność interdyscyplinarnej współpracy fizjoterapeutyczno-psychologicznej już w fazie przeddiagnostycznej. Z perspektywy psychologii rozwoju wczesne doświadczenia zmysłowo-ruchowe niemowlęcia stanowią fundament pod budowę procesów poznawczych, mowy oraz kompetencji społecznych. Deficyty motoryczne drastycznie ograniczają możliwości eksploracji otoczenia i wchodzenia w interakcje. Celowana, wczesna interwencja fizjoterapeutyczna pozwala zredukować kaskadowy wpływ problemów motorycznych na rozwój języka ekspresywnego i receptywnego oraz na wczesne umiejętności społeczno-komunikacyjne.

   dr Aneta Skworc
6. 13.15–13.30

   Przerwa

7. 13.30–15.00

   Różne profile, wspólne wyzwania

   ADHD i spektrum autyzmu w edukacji

   panel dyskusyjny, aula

8. 15.15–16.00

   „Proszę się skupić!” – dlaczego to nie działa?

   O ADHD w szkolnej rzeczywistości

   warsztat, sala 205