Rozwiązania dla rodziców podróżujących z dziećmi – efekt seminarium ERUA
Jak sprawić, by lotnisko i kabina samolotu były przyjazne dla dzieci, także tych z zespołem ADHD czy spektrum autyzmu? Nad tym pytaniem zastanawiała się grupa studentów i studentek z Uniwersytetu SWPS (USWPS) oraz Uniwersytetu Egejskiego (UAegean) podczas majowego seminarium – Dzieci w podrózy: Psychologia rozwojowa, inkluzywność a podróże lotnnicze [Children on the Move: Developmental Psychology, Inclusion and Air Travel in Europe] – które odbyło się w Mitylenie, na greckiej wyspie Lesbos. Seminarium wyjazdowe ERUA zostało zorganizowane we współpracy Wydziału Psychologii w Katowicach (USWPS) i Wydziału Nauk Społecznych (UAegean).
Wspólna nauka
Podczas trzydniowych wykładów i warsztatów uczestnicy i uczestniczki seminarium wspólnie wypracowywali rozwiązania, które mają pomóc zmniejszyć stres najmłodszych pasażerów podczas podróży samolotem. Uczyli się precyzyjnie rozpoznawać potrzeby dzieci w podróży. W swoich analizach uwzględnili zarówno typowy przebieg rozwoju, jak i specyfikę funkcjonowania dzieci ze zróżnicowanymi profilami neurorozwojowymi, w tym z ADHD oraz ze spektrum autyzmu. Zastanawiali się również, co można zrobić, aby przestrzeń lotniska oraz kabina samolotu przestały być dla maluchów źródłem stresu, a może nawet stały się okazją do rozwoju.
Ponadto, zespół studentek Uniwersytetu SWPS (Teresa Jasita, Dominika Jasita, Jagoda Sobiegała oraz Noemi Strączek), pod kierunkiem dr Urszuli Kłosińskiej, poprowadził zajęcia dla studentów z klasy prof. Anastasii Zissi, z Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Egejskiego.
Praktyczne rozwiązania dla dzieci i rodziców w podróży
Efektem wspólnej nauki i pracy są konkretne, autorskie projekty wypracowane wspólnie przez uczestników i uczestniczki seminarium, takie jak:
- bajki terapeutyczne – stworzone z myślą o najmłodszych, aby pomóc im oswoić się z lotem i nową sytuacją;
- projekty gier terenowych – przeznaczone dla rodziców i opiekunów, które zwiększają przewidywalność podróży oraz dają dzieciom poczucie wpływu i sprawczości.
Nauka poza murami uczelni
Seminarium pokazało, że nauka i dydaktyka nie muszą zamykać się w murach uczelni – mogą z powodzeniem rozwijać się w dialogu, we wspólnej pracy nad rozwiązaniami sprzyjającymi włączającym, bardziej przyjaznym dzieciom formom podróżowania.
Ta polsko-grecka współpraca jest przykładem, że inkluzja nie jest abstrakcyjną wartością, lecz może być konkretnym efektem pracy zespołowej, której rezultatem są nowe narzędzia, opowieści i scenariusze, które można wykorzystywać w różnych krajach i kontekstach społecznych.







